Select Language  
Greek
ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΙΝΩ ΔΩΡΗΤΗΣ
Κεντρική σελίδα Ιστορίες ζωής Σπύρος Χ. Βλάχος, ασθενής του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου

Σπύρος Χ. Βλάχος, ασθενής του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου

   Μοιραστείτε το    Facebook Twitter Share

42 χρόνια, ωραία χρόνια δημιουργίας, αγάπης, ζωντάνιας. Στα 16 μου χρόνια τελειώνοντας το γυμνάσιο μπήκα στη δουλειά του πατέρα μου. 

1964 – 2006: 42 χρόνια, ωραία χρόνια δημιουργίας, αγάπης, ζωντάνιας. Στα 16 μου χρόνια τελειώνοντας το γυμνάσιο μπήκα στη δουλειά του πατέρα μου.  Ήθελα να γίνω επιπλοποιός – συντηρητής παλαιών επίπλων, το μεγάλο μου μεράκι.  Από 16 χρονών έπιασα τη ζωή στα χέρια μου και προόδευσα πολύ στη δουλειά μου.  Όταν ήμουν 25 ετών γνώρισα τη γυναίκα μου, παντρευτήκαμε και αποκτήσαμε δύο παιδιά.  Είχα λοιπόν μια σωστή οικογένεια, καλή δουλειά και ένιωθα ανείπωτη ευτυχία.

2006 - : Δυστυχώς όταν ήμουν 42 ετών το χειμώνα του 2006, έπαθα λοίμωξη του αναπνευστικού κι άλλαξαν όλα. Ξαφνικά άρχισα να νοιώθω δυσφορία, ανορεξία και κατάπτωση.  Είχα μεγάλη αδυναμία και ατονία που με εμπόδιζε να κινηθώ.  Ο ιός είχε χτυπήσει την καρδιά μου.  Η διάγνωση ήταν διατατική μυοκαρδιοπάθεια.  Η φαρμακευτική αγωγή που έπαιρνα δεν επαρκούσε.  Επισκεπτόμουν διαφόρους γιατρούς και νοσοκομεία.  Σε κάποια νοσηλεία κρίθηκε απαραίτητο να μεταφερθώ στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο όπου στις 26 Μαρτίου 2009 υποβλήθηκα σε επέμβαση για την τοποθέτηση μηχανήματος υποστήριξης της καρδιάς «τεχνητή καρδιά» κι από τότε περιμένω μόσχευμα. 

Βέβαια η εμφύτευση τεχνητής καρδιάς δεν είναι η απόλυτη λύση αλλά μια γέφυρα ζωής, μια προσωρινή λύση έως ότου βρεθεί το κατάλληλο μόσχευμα.  Από τη μια πλευρά σου δίνει παράταση έως τη μεταμόσχευση, από την άλλη όμως δημιουργεί πολλά προβλήματα, όπως λοιμώξεις.  Υπήρξαν άλλοι ασθενείς με τεχνητές καρδιές που δεν τα κατάφεραν και δεν βρίσκονται πια στη ζωή.  Αυτό συνέβη διότι δεν πρόλαβαν να λάβουν μόσχευμα καρδιάς λόγω της έλλειψης μοσχευμάτων.  Αυτή τη στιγμή (Φεβρουάριος 2011), βρίσκομαι στη λίστα ήδη δύο χρόνια, άλλοι ασθενείς περισσότερο.  Πόσο θ' αντέξουμε ακόμη;  Μόνο ο Θεός το ξέρει.


Σπύρος Χ. Βλάχος, ασθενής του Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου
Φεβρουάριος 2011

Ο Σπύρος, τον Ιούλιο του 2012, δυστυχώς, έφυγε από κοντά μας, ενώ περίμενε στη λίστα  για μόσχευμα